Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Τα σχολικά μπλουζ του φθινοπώρου


Με τον ερχομό του Σεπτέμβρη όλα στο εσωτερικό μας ρολόι αλλάζουν,
ακόμα κι αν ο ήλιος εξακολουθεί να είναι λαμπερός
κ η θάλασσα ζεστή και γαλανή.

Τα σύννεφα, αν και αόρατα στον διάφανο ουρανό,
αρχίζουν να μαζεύουν τις βροχές τους
στον ορίζοντα του ημερολογίου μας.

Προσωπικά αγαπώ το φθινόπωρο για τις ιδιοτροπίες του
κι εκείνα τα μαγικά ξεσπάσματα 
χρωμάτων σε γη και ουρανό.

Το σπίτι αρχίζει να γεμίζει χαρτιά, μολύβια, τετράδια..
κάθε μορφής γραφική ύλη,
που μοιάζει να κινείται από μόνη της,
πέρα από κάθε έλεγχο... κι εγώ, ανάμεσά τους,
αγωνίζομαι να πιάσω το νήμα 
από εκεί όπου το άφησα τον Ιούνιο:

να θυμηθώ τα πρόσωπα των παιδιών,
τις επιδόσεις και τις δυσκολίες τους,
να εκτιμήσω τις αποφάσεις μου, τις αστοχίες
και τα κατορθώματά μου,
να επινοήσω νέους τρόπους εκεί που οι παλιοί απέτυχαν
και να θέσω νέους στόχους.


Εδώ και χρόνια έχω τη συνήθεια να κρατώ ως ενθύμια
κάποια από τα τετράδια αντιγραφής των μαθητών
στο τέλος της χρονιάς.
Διαλέγω αυτά με τη μεγαλύτερη πρωτοτυπία και φαντασία
κι έτσι κρατώ το νήμα των χρόνων που περνούν.


Φέτος αποφάσισα να τα μοιραστώ με τους μαθητές μου,
εκθέτοντάς τα στην τάξη των Αγγλικών,
μαζί με όλο το υλικό από προγράμματα που εκπονήσαμε
στη διάρκεια των χρόνων, δημιουργώντας 
μια μικρή δανειστική βιβλιοθήκη μέσα στην τάξη.


Στόχος μου είναι να μοιραστώ με τα παιδιά αγαπημένα μου ενθύμια
από μαθητές και μαθήτριες που τώρα πια έχουν μεγαλώσει,
σε μια προσπάθεια να μεταδώσω αυτή την αίσθηση
της συνέχειας που αναζητώ στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Το αίσθημα της συνέχειας...
του ότι ανήκεις κάπου...
της ατμόσφαιρας ενός δεύτερου σπιτιού...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου