Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Τα Διηγήματα του Γούντι Άλεν ταξιδεύουν μακριά μου



Σκέτη Αναρχία (Διηγήματα) του Γούντι Άλεν
Mere Anatchy (Short Stories) by Woody Allen

Πριν διαβάσω το βιβλίο, δεν είχα ιδέα ότι ο Γούντι Άλεν έγραφε και βιβλία. Ανοησία μου! Οι ευφυείς άνθρωποι της τέχνης δεν έχουν όρια. Αντίθετα, πειραματίζονται με κάθε της μορφή, αψηφώντας τα στερεότυπα και τις ετικέτες. 

Είναι από τα βιβλία που άφησα να φύγει με χαρά, γιατί τον Γούντι Άλεν τον ξέρω καλά μέσα από τις ταινίες του και το βιτριολικό του χιούμορ. Μου αρέσει να χρησιμοποιώ τις ατάκες του στην καθημερινότητά μου και ταυτίζομαι με τον τρόπο που αυτοσαρκάζεται. Ιδιαίτερα μου αρέσει το:
"Έχω τη λύση, αλλά δεν έχω το πρόβλημα."

Για το βιβλίο γράφει η Δέσποινα - το Δεύτερο Κανάλι της Ελεύθερης Βιβλιοθήκης μου. Σε ένα υπέροχο κείμενο καταθέτει αυτό που είναι ο Άλλεν για όλον τον κόσμο της τέχνης. Δεν θα μπορούσε να γραφτεί με πιο περιγραφικό και διεισδυτικό τρόπο. Την ευχαριστώ για την επιλογή του επόμενου σταθμού για αυτό το βιβλίο!

Ένα αναρχικό μυαλό σε ένα ασυνήθιστο βιβλίο…
Έχουμε διαβάσει πάρα πολλά για τον Woody Allen αλλά πρώτη φορά τον διαβάζω… απύθμενη φαντασία, υπερβολή στα όρια της παράνοιας, σουρρεάλ  κωμικό, επιστημονική φαντασία, σαρκασμός κ χιούμορ δίχως όρια… όση ώρα διάβαζα το βιβλίο είχα την έντονη αίσθηση, έως βεβαιότητα, πως επρόκειτο για stand-up comedy, πως θα έπρεπε να ‘λέγεται’ αντί να διαβάζεται… ‘άκουγα’ το κοινό να γελά από κάτω από τη σκηνή… ιστορίες δίχως συνέχεια, συνοχή, λύση…
εντελώς αμερικάνικος τρόπος γραφής, χωρίς, φυσικά, κάποιο αρνητικό πρόσημο σε όλο αυτό… κ φυσικά το μυαλό ήταν σταθερά ρυθμισμένο στην αγγλική αφού ήταν αδύνατο να γυρίσει στην ελληνική – δεν το επιτρέπει η γραφή σε κανέναν καλό γνώστη της… σε ποιο σημείο να ξεφύγεις από την γραφή;
Παράξενη αίσθηση, ακόμη πιο παράξενη επίγευση στο τελείωμα της ανάγνωσης… εικόνες απίστευτες, σκηνικά ανεπανάληπτα, από αλλού… αφήνω την απόδοση στα ελληνικά των ονομάτων – δεν θα ‘θελα με τίποτε να βρίσκομαι στη θέση του μεταφραστή:  τι αγωνία, τι δυσκολίες θα πρέπει να παρέκαμψε προκειμένου να αποδώσει το πνεύμα του συγγραφέα δίχως να τον προδώσει…
Το βιβλίο παραδίδεται στον Will, η ιδανική σκυτάλη, που θα μπορέσει να εκτιμήσει τον τρόπο γραφής του W. A., κ μετά θα ταξιδέψει στη Γλασκώβη όπου θα συναντήσει ένα ακόμη αναρχικό μυαλό… it takes one to know one

Δέσποινα
21/4/2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου