Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Ελεύθερη Βιβλιοθήκη: Ιστορίες που Ταξιδεύουν - Free Library: Stories that Travel


Travelling Book No.16
Title: A Tale of Love and Darkness
Author: Amos Oz

Η Ελεύθερη Βιβλιοθήκη μου ταξιδεύει βιβλία γραμμένα 
από συγγραφείς στις 4 άκρες του πλανήτη... 
βραβευμένα έργα που ταξιδεύουν
από χέρι σε χέρι χωρίς κανένα αντάλλαγμα.

Το ταξίδι τους τροφοδοτείται μόνο από δυνατή θέληση, 
από μια ανάγκη να μοιραστούν οι αναγνώστες (Επόμενοι Σταθμοί)
την εμπειρία τους αφού έχουν διαβάσει το βιβλίο 
και, πάνω απ'όλα, από τη βαθιά πίστη 
ότι ο λόγος, η γλώσσα, η γραφή θα συνεχίζουν 
να ανοίγουν διαύλους επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους.

Από εμένα χρειάστηκε μόνο μια διαφορετική οπτική,
ένα κοίταγμα "έξω από το κουτί",
εν τέλει η αποδοχή και κατανόηση ότι
"η ζωή απαιτεί μια πράξη βούλησης".

Αυτό είναι το Βιβλίο Νο. 16 που άφησα ελεύθερο να φύγει από τα ράφια μου. Η Ινώ - το Πρώτο μου Κανάλι - καταθέτει την εμπειρία της μέσα από λέξεις και εικόνες, που αξίζουν να φτάσουν μέχρι τον ίδιο τον συγγραφέα: 


Τόλμη, αποφασιστικότητα, μα κι ενδιαφέρουσα προσωπική ζωή, χρειάζεται να διαθέτει ένας συγγραφέας πριν αποφασίσει να ανοίξει διάπλατα στους αναγνώστες την πόρτα της ζωής του. Να ξετυλίξει το κουβάρι του και να ανασύρει μνήμες από το παρελθόν που θα μπορούσαν να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον των ανθρώπων που θα τον τιμήσουν αγοράζοντας το βιβλίο του.

Το τίμημα που πληρώνει ο συγγραφέας είναι ένα ξεγύμνωμα, ένα ξεφλούδισμα της ψυχής του, φίλεμα προς το διψασμένο κοινό που αχόρταγα ζητά να φτάσει ως τον πυρήνα της.

Διαβάζοντας τη συγκλονιστική αυτοβιογραφία του μεγάλου Εβραίου συγγραφέα Άμος Οζ, νιώθεις δέος γιατί παράλληλα με την πορεία της δικής του ζωής, ζεις και την πορεία ενός ολόκληρου έθνους. Συμπάσχεις για έναν λαό που υπέφερε τόσα δεινά και που χρόνια έψαχνε το αυτονόητο. Μια γη να στεγάσει τον πόνο του και τη χαρά του. Ένας λαός κατατρεγμένος που τράβηξε τον δικό του Γολγοθά, γνώρισε πολλές φορές τη Σταύρωση και διεκδικούσε την Ανάστασή του. Ένας λαός που στο σύνολό του, ως ήρωας αρχαίας τραγωδίας, επιζητούσε την κάθαρση.

Το ίδιο επιζητούσε και ο συγγραφέας γράφοντας την αυτοβιογραφία του. Τη λύτρωσή του!!!!

Είχε την τύχη  το οικογενειακό του περιβάλλον να αποτελείται από ανθρώπους εξαιρετικά μορφωμένους. Διανοούμενους! Η καθημερινή πνευματική του τροφή υπήρξε εκλεκτή και άφθονη! Στο φτωχικό τους σπίτι,  οι τοίχοι είχαν αντικατασταθεί με στοίβες βιβλίων. Ο πατέρας  ευρυμαθής και πολύγλωσσος. Το ίδιο και η μητέρα. Σε θάλασσες κι ωκεανούς γνώσεων αρμένιζαν όλοι τους καθημερινά. Ατέλειωτες οι πνευματικές συζητήσεις αναλύσεις κι αναζητήσεις…

Κι όμως! Τι τραγική ειρωνεία! Είχαν όλα τα βιβλία της γης στην κατοχή τους, μα το πιο σημαντικό, δυστυχώς τούς έλειπε. Το βιβλίο που έχουν ακόμα και απλοί αγράμματοι άνθρωποι του λαού, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης… Είναι το βιβλίο της καρδιάς που σε καθοδηγεί και σε διδάσκει το πιο απλό πράγμα. Την  οικογενειακή και προσωπική ευτυχία!

Είχαν ανακαλύψει τα πάντα μέσα στα βιβλία τους, μα δεν ανακάλυψαν ποτέ ο ένας τον άλλον. Τι συγκλονιστικό! Τόσο κοντά μα τόσο απομακρυσμένοι! Χίλια έτη σκότους ανάμεσά τους. Τρεις μελλοθάνατοι στο ίδιο κελί, όπως εξομολογείται ο ίδιος ο συγγραφέας. Ακόμα και στις πιο τρυφερές οικογενειακές στιγμές. Χίλια έτη σκότους…

Στην εβραϊκή κοινωνία το δάκρυ ήταν απαγορευμένο για τους άνδρες. Τελειώνοντας το βιβλίο, προσωπική μου γνώμη είναι πως  όλα εκείνα τα δάκρυα που πνίγηκαν βίαια πριν αναβλύσουν, όλα τα δάκρυα που συσσωρεύτηκαν  βαθιά  μέσα στην ψυχή και στο κορμί, αφού έγιναν ωκεανός, βγήκαν μεταμορφωμένα σε λόγια!
Δάκρυα για την αδικοχαμένη μητέρα, για τον τυραννικό πατέρα, για τη ζωή που δεν έζησαν και τέλος δάκρυα για την πατρίδα…

Μια θάλασσα δάκρυα!  
                                                                                                                    
Υ.Γ. Το βιβλίο παραμένει στη Σκιάθο και παραδίδεται στη Βίκυ.                                                      Μπραϊνώ Μαθηνού  30/9/2016  


My Free Library is travelling books written by authors
from the 4 corners of the planet... awarded works that travel
from hand to hand without any exchange.

Their journey is fueled solely by strong will,
by the readers' (Next Stations) need to share 
their experience having read the book
and, above all, by a deep faith
that word, language, writing will continue
to open canals of communication among people.

From my side, it only took a different perspective of things,
a way of looking "outside the box",
actual acceptance and understanding that
"life requires an act of will".

This is Book No. 16 that I let go free from my shelves. Ino - my First Canal - presents her experience with words and images, worth reaching as far as the author himself:

Spirit, decisiveness and an interesting personal life is what’s needed for an author before pushing wide open to the readers the door of his/her life. To unwind their ball of string and recover past memories which could maintain the interest of the people who honoured them by buying the book.

The price paid by the author is a way of unmasking, a peel-off of his soul, a treat to a thirsty audience that hungrily seeks to look into its core.

Reading the astounding autobiography of the great Jewish writer Amos Oz, you can’t help but feel awe, since, in parallel with his own course of life, you also witness the course of a whole nation. You empathise with a people who has suffered so much and have for so long sought the self-evident: a land to house their pain and joy. A persecuted people who walked their own Calvary, experienced too many times the Crucifixion and claimed their Resurrection. A people, who in its whole, as a hero in an ancient tragedy, expected the catharsis.

Such was the case with the author in writing his autobiography: seeking liberation!!!!

He had the fortune to be in a family environment full of highly-educated people. Intellectuals! His daily spiritual food had been plenty and special! In their poor home, the walls had been replaced with piles of books. An erudite, multi-lingual father. The mother, too. They were all sailing in seas and oceans of knowledge on a daily basis. Endless were the spiritual conversations, analyses and quests…

Still! What tragic irony! They possessed all the books of the earth, but unfortunately missed the most important. The book that even the simplest, the least educated people have in all the breadths and widths of the world: the book of the heart, which guides and teaches you the simplest of things: family and personal happiness.

They had discovered everything in their books, but never really discovered each other! How shocking! So close, yet so apart! A thousand years of darkness amongst them. Three souls condemned in the same cell, as the writer himself confesses. Even in their most tender moments. A thousand years of darkness…

In the Jewish community, crying was forbidden for men. Finishing this book, it is my personal opinion that all those tears being swallowed violently before oozing out, all those tears being accumulated deep in the soul and body, having become an ocean, finally burst out transformed into words!
Tears for the unfairly lost mother, for the tyrannical father, for the life not lived and, finally, tears for the homeland…

A sea of tears!

PS: The book remains in Skiathos and is handed over to Vicky.
Braino Mathinou 30/9/2016 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου