Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

Κάποιος γιορτάζει... - Someone is celebrating...




Διάφανο δειλινό  
Tranparent sunset

by ©phildask






Η ιδέα της σημερινής επετειακής ανάρτησης ανήκει στην Ινώ.
Κλείνοντας έναν χρόνο ζωής, το Χορεύοντας με τις Λέξεις αφήνεται να απαντήσει στις εύστοχες ερωτήσεις της, για να καταγράψει τις προσδοκίες, τα όνειρα και τα "απώτερα κίνητρα" αυτού του χορού.

The idea of today's anniversary post belongs to Ino.
Completing one year of existence, Dancing with Words is let loose to answer her pointed questions, in order to document the expectations, dreams and "ulterior motives" behind this dance.

_____________________________________________

ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ …

Η γενέθλιος ημέρα  έχει  ξεχωριστή βαρύτητα! Σηματοδοτεί την αρχή της φυσικής μας παρουσίας και την ανά έτος σωματική και πνευματική μας εξέλιξη.
Σε κάθε μας επέτειο χαιρόμαστε, σκεφτόμαστε, προβληματιζόμαστε, κάνουμε απολογισμούς, θέτουμε στόχους…

Ημέρα γενεθλίων και η σημερινή, όχι για κάποιο φυσικό πρόσωπο, μα για το blog της Βασιλικής!
Ένα blog που είχα την τύχη και τη χαρά να το γνωρίσω από τη γέννησή του και που σεμνά και διακριτικά προσπαθούσε  να βρει μια ξεχωριστή θέση στο διαδίκτυο. Μπορώ να πω με σιγουριά πως μέσα σε έναν χρόνο έχει κερδίσει την εκτίμηση, τον σεβασμό μας, μα και μια θέση στην καρδιά μας!

Σήμερα πέρα από τις ευχές, θα θέσω στη Βασιλική κάποιες ενδεικτικές ερωτήσεις που στοχεύουν σε μια μικρή ανίχνευση της προσωπικότητάς της.
Παίρνοντας, λοιπόν,  αυτόκλητα ρόλο δημοσιογράφου, αρχίζουμε…

  1. Γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με το μπλόγκινγκ; Προέκυψε ξαφνικά;

Ζύμωνα  την ιδέα ενός προσωπικού ιστόχωρου αρκετό καιρό πριν την απόφαση να την πραγματοποιήσω, αλλά, όπως με πολλά πράγματα που έχουμε στα σκαριά, χρειαζόμουν εκείνη τη μικρή παρότρυνση για να καθίσω μπροστά στον υπολογιστή και να στήσω το ψηφιακό μου «σπίτι».

Πολλές φορές, όταν κολυμπάμε σε άγνωστα νερά, αρκεί η φωνή κάποιου που εμπιστευόμαστε για να διώξει την ανασφάλεια και να μας κάνει να πάμε παρακάτω. Αυτή η φωνή ήταν της κυρίας Βασιλικής Παπαϊωάννου (Σχολικής Συμβούλου ΠΕ06, Ν. Μαγνησίας), την οποία ευχαριστώ για την ενθάρρυνση και τη στήριξη.

Ήταν και η Ιδέα της ΕλεύθερηςΒιβλιοθήκης που με «χτύπησε» πέρυσι τέτοιον καιρό, με τα Ταξιδιάρικα Βιβλία μου να ανυπομονούν να αρχίσουν την περιπέτειά τους.

Η Ινώ – το Πρώτο μου Κανάλι – αγκάλιασε την ιδέα με τόση αγάπη και αφοσίωση που θα ήταν αδύνατον να αποτύχει. Φύσηξε τη θετική της αύρα πάνω στα νερά του Καναλιού της και τα Βιβλία – το ένα μετά το άλλο – έβγαιναν στη θάλασσα ελεύθερα για τον Επόμενο Σταθμό.

Η Δέσποινα – το Δεύτερο Κανάλι μου – ανίδεη αυτής της περιπέτειας, απλά με εμπιστεύτηκε και βρέθηκε να αποχαιρετά βιβλία σε ένα άγνωστο ταξίδι – μαζί και το δικό μου, τη Θάλασσά μου, που τόσες ευθύνες τής έφερε!

Το «σπίτι» αυτό χτίστηκε για να χωρέσει όλα αυτά, όλα όσα είμαι και όλα όσα μοιράζομαι με αυτούς που μιλάμε την ίδια γλώσσα. «Πραγματοποίησα ένα κέφι του επιπέδου μου».


    2.   Τι εύχεσαι και τι προσδοκάς για το μέλλον του μπλογκ σου;

Θέλω μόνο να συνεχίσω να αντλώ χαρά και έμπνευση από αυτόν τον κύκλο των φίλων, απ’ όλα τα μέρη του κόσμου, που εκτιμά και δίνει αξία στον Λόγο, είτε διαβάζοντας είτε συμμετέχοντας ενεργά στο μπλογκ μου.

Και, φυσικά, θα είναι πάντα εδώ οι φίλοι της ψυχής μου – οι παντοτινοί σύντροφοί μου – με τις λέξεις τους μέσα στον χρόνο να συνοδεύουν κάθε μου βήμα, σκέψη και βλέμμα:

o Γκαμπριέλ με τα διάφανα μεσημέρια του...
η Σάρλοτ με την ανεμοδαρμένη της ψυχή... 
ο Ζοζέ που τόσο άργησα να γνωρίσω... 
ο Ίρβιν της ψυχής... 
ο Γουίλιαμ με την αδάμαστη δύναμη της γλώσσας του... 
ο Νίκος με τις άγριες αλήθειες... 
ο Κωνσταντίνος της συγκλονιστικής ποίησης... 
ο Φίοντορ της καρδιάς μου… 
όλοι και όλες είναι εδώ, σ’ αυτό το φανταστικό «σπίτι», να με παρασέρνουν στον μεθυστικό χορό τους που κάνει τη ζωή μαγική – μια ζωή ελεύθερη, όμορφη, ανεπανάληπτη…

  3. Πώς ορίζεις τη δύναμη του διαδικτύου; Υπάρχουν όρια που δεν πρέπει να ξεπερνιούνται;

Το ποίημα «Όσο μπορείς» του Κ.Καβάφη το διάβασα πρόσφατα:

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην τη εξευτελίζεις μες την πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηγαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία, ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική…»
Τα όρια είναι τα προσωπικά μας ηθικά σύνορα, που καθορίζουν και τον βαθμό σεβασμού της ύπαρξής μας. Το «Σύνδρομο της Δημοσιότητας» είναι σε έξαρση στις μέρες μας και είναι στενά συνυφασμένο με την ανάγκη του ανθρώπου για εξουσία.

Προσωπικά, είμαι απαλλαγμένη από αυτό. Με εκφράζουν απόλυτα τα λόγια του Κωνσταντίνου Τζούμα σε μια πρόσφατη συνέντευξή του:
«Να πάρω εξουσία! Να σε σπρώξω με αγκωνιές για να πάρω τη θέση σου! Ποτέ! Έχω παραμερίσει για να περάσουν οι πιο βιαστικοί και φιλόδοξοι. Εγώ θέλω να είμαι νωχελικός, κάλμα, άνθρωπος της πολυτέλειας και της φιληδονίας.»

  4. Δώσε μονολεκτική απάντηση στις ακόλουθες λέξεις:  Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, Εκπαίδευση, Παιδεία, Ήθος 
Επειδή διανύουμε την πιο ανέμελη εποχή του χρόνου, πες μας τι σημαίνει για σένα η λέξη «Καλοκαίρι».

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα = Ταυτότητα
Εκπαίδευση = Πέρασμα
Παιδεία = Προνόμιο
Ήθος = Άνθρωπος
Καλοκαίρι = Ελευθερία!!!! 

Βασιλική μου, ευχαριστώ για τις απαντήσεις και δέξου ακόμη ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί από την πρώτη στιγμή με δέχτηκες φιλόξενα στον χώρο σου, διάβασες με σεβασμό τις σκέψεις μου και μοιράστηκες απλόχερα τον χορό των δικών μου λέξεων, με τους αναγνώστες σου.

Εύχομαι οι αξιόλογες αναρτήσεις σου να συνεχιστούν για πολλά-πολλά χρόνια καταθέτοντας εμπειρίες, γνώση, μεράκι κι αγάπη γι’ αυτό που κάνεις, πάντα με την ίδια ποιότητα σκέψης, έκφρασης, στάση ζωής και ήθους!

            Χαρούμενα γενέθλια και  καλό καλοκαίρι σε όλους!
Με εκτίμηση, η φίλη και συνάδελφος

Μπραϊνώ Μαθηνού



______________________________________________

SOMEONE IS CELEBRATING…

The day of birth has special gravity! It marks the beginning of our material presence and our yearly natural and spiritual evolution.
On our every anniversary we rejoice, contemplate, think hard, make reviews, set targets…

And today is a day of birth, not of a natural person, but of Vassiliki’s blog!
A blog that I had the pleasure to know from its very first day, modestly and discreetly trying to find a special place on the web. I can say with confidence that through this one year it has gained our appreciation, respect as well as a place in our heart!

Today, apart from my wishes, I will pose to Vassiliki a few indicative questions, which aim at a little tracing of her personality.
Taking, therefore, the role of self-appointed journalist, here we go…

1.      What urged you to start blogging? Did it come about without prior thought?

I’ve been “kneading” with the idea of a personal blog for quite sometime before deciding to actually put it in motion, but, as with many things we have in the making, I needed that little urge in order to sit in front of the computer and build my digital “home”.

Many times, when we swim in unknown waters, we only need to hear the voice of someone we trust in order to send away the insecurity and move forward. That voice belonged to Mrs. Vasiliki Papaioannou (English School Advisor, Magnesia Prefecture), who I thank for her encouragement and support.

There was, also, the Idea of the Free Library that “struck” me at this same time last year, with my Travelling Books waiting eagerly to start their adventure.

Ino – my First Canal – embraced the idea with so much love and devotion making it impossible to fail. She blew her positive aura over the waters of her Canal and the Books – one after the other – came out to sea free for their Next Station.

Despina – my Second Canal – ignorant of this adventure, simply trusted me and found herself waving goodbye to books on an unknown journey – including my own, My Sea, which brought her so much load!

This “house” was built to accommodate all this, everything I am and all I share with those who speak the same “language”. “I have realized a whim of my level.”

2.    What do you wish and expect for the future of your blog?
I only wish to continue to derive joy and inspiration from this circle of friends, from all parts of the world, who appreciate and give value to Word, whether by reading or by actively participating in my blog.

And, of course, my soul-friends will always be here – my eternal companions – with their words continuing to escort my every step, thought and gaze:

Gabriel with his transparent afternoons... 
Charlotte with her wuthering soul... 
José who I took too long to meet... 
Irvin of the psyche...
William with his untamed strength of language... 
Nikos of the wild truths...
Constantine of the astounding poetry... 
Fyodor of my heart… 
all of them in here, in this fictitious "house", carrying me along their intoxicating dance that makes life magical – a life free, beautiful, unparalleled…

3.    How do you define the power of the internet? Are there limits that should not be crossed?
I only recently read Constantine Cavafy’s poem “As much as you can”:

“Even if you cannot make your life the way you want, at least try this as much as you can: do not degrade it in too much contact with the world, in too much activity and talk. 
Do not degrade it by dragging it along, showing it around and exposing it so often to the daily silliness of social relations and parties, until it becomes a pressing foreigner.”

I believe that limits are our personal moral lines, which define the degree of respect we have towards ourselves. The “Publicity Syndrome” is at its peak nowadays and is closely intertwined with man’s need for power.

I am personally free from it. Konstantinos Tzoumas’ words in a recent interview speak my mind exactly:
“To take power! To elbow you aside in order to take your position! Never! I have moved over for the hasty and the ambitious to pass. I want to be indolent, calm, a man of luxury and sensuality.”

4.    Give one-word responses to the following words: Ancient Greek language, Education, Culture, Ethos
Since we are in the most care-free season of the year, tell us what the word “summer” means to you.

Ancient Greek language = Identity
Education = Crossing
Culture = Power
Ethos = Human
Summer = Freedom!!!

My dear Vassiliki, thank you for the responses and, please, accept a great thank you for accepting me in all hospitality in your “home” from the first moment, for reading my thoughts with respect and for open-handedly sharing the dance of my words with your readers.

I wish your notable posts continue for many-many years to come, in which you will testify experiences, knowledge, artistry and love for what you do, always with the same quality of thought, expression, attitude to life and ethos!

Happy birthday and a good summer to all!
Respectfully, your friend and colleague
Braino Mathinou

2 σχόλια:

  1. Με μεράκι κι αγάπη έφτιαξες τούτη τη βαρκούλα, που η ύπαρξή της μετράει έναν χρόνο. Να είναι πολύς ο καιρός που θα ταξιδέψει, και να σε οδηγεί άξια στις αναζητήσεις σου, προσφέροντάς σου ομορφιές και πρωτόγνωρες εμπειρίες - κι ενδιαφέροντες συνταξιδιώτες, θα προσθέσω.

    Πολύ μου άρεσε κι η συνεργασία σου με την Ινώ. Ειδικά στο 4ο σημείο που μπλέκεται το λεκτικό σας παιχνίδισμα.

    Και εις άλλες όμορφες επετείους, Βασιλική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντα με τις ωραίες σου λέξεις, Lysippe! Σε ευχαριστώ για αυτές και για τη συμμετοχή σου στην Ιδέα της Ελεύθερης Βιβλιοθήκης. Τα βιβλία γίνονται ατρόμητες βαρκούλες με τέτοιους ούριους ανέμους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή