Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Βιβλία σε Ταξίδια Ψυχής - Books on Soul Journeys


Vincent van Gogh

Blossoming Almond Branch in a Glass with a Book, 1988

Κλαδί Ανθισμένης Αμυγδαλιάς σε Ποτήρι και ένα Βιβλίο

Με τη δύναμη της ψυχής και του μυαλού της Ινώς
ανοίγει τα φτερά της έξω από τη χώρα μας
για να συναντήσει αναγνώστες - πολίτες του κόσμου.

Πριν καλά-καλά κλείσει ένας χρόνος από την έμπνευση αυτής της 
τρελής Ιδέας, οι Λέξεις ήδη χορεύουν ελεύθερες
σαν πεταλούδες γύρω από ανθρώπους 
που ξέρουν να "βλέπουν" με τα μάτια της ψυχής.

Αυτός ο Χορός των Λέξεων αγγίζει και απελευθερώνει,
μέρα τη μέρα, την Ινδιάνικη ψυχή μου...

Δείτε τι γράφει η Ινώ αποχαιρετώντας ένα δύσκολο, μα τόσο συναρπαστικό, βιβλίο:

Λένε πως τα καλύτερα ταξίδια είναι αυτά του μυαλού. Κανείς δεν το αμφισβητεί, πόσο μάλλον εγώ που δηλώνω άρτι αφιχθείσα από ένα ταξίδι νοητικής περιπλάνησης, στα βάθη και τα ύψη της Κίνας!

Όταν όμως κάποιος έχει τη δυνατότητα και την τύχη να ταξιδεύει  με το σώμα και το μυαλό μαζί, τότε αναμφισβήτητα είναι προνομιούχος.

Όταν δε αυτή την εμπειρία του ταξιδιού, σε μια χώρα όπως η εξωτική Κίνα, την κάνει μυθιστόρημα και μάλιστα βραβευμένο, σίγουρα είναι αξιοζήλευτος.

Ο Γκάο  Ξινγκγιάν είναι ο συγγραφέας που αναζήτησε την ομορφιά και την απόλυτη γνώση μέσα από την περιπλάνησή του, η οποία στην ουσία έγινε για να ξεφύγει από τη λογοκρισία του συστήματος.

Σύμφωνα με την κινέζικη παράδοση, ο κάθε άνθρωπος έχει μια πνευματική ψυχή (χουν) και μια επίγεια ψυχή των αισθήσεων (πο). Σ’ αυτό το ταξίδι στα βάθη της Κίνας, η επίγεια ψυχή του συγγραφέα, αναζητούσε την πνευματική.

Και επειδή το ‘’εγώ’’ είναι τόσο δαιμονικό και αγαπάει τον εαυτό του μέχρι θανάτου,  σ΄ αυτό το μακρύ ταξίδι ο συγγραφέας προβάλλοντας την αντανάκλασή του, επέλεξε το ‘’εσύ’’ ως σύντροφο στη μοναξιά του και ως συνομιλητή στις συζητήσεις του. Με τον ίδιο τρόπο, αποκύημα κι αυτό της φαντασίας, επέλεξε και το ‘’εκείνη’’ ως παράγωγο του ‘’εσύ’’.

Ο Γκάο  ήταν ένας αληθινός ταξιδιώτης, γιατί στις περιπλανήσεις του δεν είχε κανένα σκοπό, παρά μόνο την αναζήτηση που κι αυτή σκοπός είναι. Μέσω της αναζήτησης έγινε ο ύψιστος ταξιδιώτης.
Αναζητούσε το βουνό της ψυχής, τοπωνύμιο επιβεβαιωμένο από μυθολογικά κινέζικα γραπτά. Το βρήκε; Σύμφωνα με την τελευταία πρόταση του βιβλίου, δείχνει πως απάντηση δεν υπάρχει…

Διαβάζοντας το βιβλίο και συσχετίζοντάς το με τον τίτλο, ας μου επιτραπεί η απορία:
Μήπως η ψυχή μας κατοικεί τόσο ψηλά, που είναι σχεδόν αδύνατο να τη βρούμε ή είναι τόσο μεγάλη όσο ένα τεράστιο βουνό και αυτό την καθιστά ανεξερεύνητη;
Ποιος ξέρει; Καθένας   δίνει διαφορετική ερμηνεία…

Το βιβλίο αυτό η μοίρα όρισε να περάσει μετά από μένα στα χέρια ενός ανθρώπου, που σε αντίθεση με τα δικά μου ταξίδια που τα περισσότερα είναι της φαντασίας, η φύση του επαγγέλματός του τον καθιστά τον πλέον ταξιδεμένο ανάμεσα στους ανθρώπους του περιβάλλοντός μου! Παραδίδω λοιπόν το βιβλίο στον Γιώργο, το οποίο μπαίνει στις αποσκευές για τη Γερμανία, ως πρώτο σταθμό!

    Καλό σας ταξίδι!                                         
Μπραϊνώ Μαθηνού  26/6/2016


Ένα βιβλίο φεύγει και ένα άλλο μπαίνει γοργά στο Κανάλι Ινώ για τη δική του περιπέτεια.

Πανιά ανοιχτά, σε γαλανά νερά για μια ιστορία πανέμορφη...


Ντάσταρ
της Μάρας Μεϊμαρίδη

Τροία Τουρκίας, 1853
Ντάσταρ, η θεά της αρχαίας Τροίας, που ξανάρθε στη ζωή αναζητώντας τον χαμένο έρωτά της.
Μια ιστορία αγάπης 3000 χρόνων με την ικανή πένα της Μάρας Μεϊμαρίδη.

Είναι βιβλίο που διαβάζεται πολλές φορές, γιατί απλά είναι μια αιώνια ιστορία. Μοιάζει με παραμύθι, όμως, κοιτώντας το βιογραφικό της συγγραφέως, την βλέπουμε να μας κλείνει το μάτι συνωμοτικά: βασίζεται σε πραγματικά αρχαιολογικά ευρήματα, που μέσα από τα μάτια της φαντασίας, αποκτούν ζωή και εξηγούν γεγονότα που η τετράγωνη λογική αφήνει άλυτα.

Από την πρώτη στιγμή θαύμασα το μυαλό της κυρίας Μεϊμαρίδη και το θάρρος της να ιππεύει τη ζωή. Για μένα, η Ντάσταρ είναι υπαρκτά πρόσωπα, αρκεί να ξέρεις να "κοιτάξεις"!



___________________________________________

With the power of the sould and mind of Ino - my First Canal -
my Free Library is opening its wings out of our country
in order to meet readers - citizens of the world.

Before the inpiration of this crazy Idea completing 
one year of being, the Words are already dancing freely
like butterflies around people 
who know how to "see" with the eyes of the soul.

This Dancing with Words is day-by-day toucing and 
releasing my Indian soul...

See what Ino has to write as saying goodbye to a difficult, yet so overwhelming, book:

The Mountain of the Soul
by Gao Xingjian

It is said that the best journeys are the ones of the mind. No one can doubt this, much less myself just retruning from a journey of mental wandering, in the depths and heights of China!

However, those with the potential and fortune to be able to travel with body and mind are indisputably privileged.

What's more, when the experience of travel to a country like exotic China is made into a novel, then the traveller is definitely admirable.

Gao Xingjian is the writer who sought beauty and absolute knowledge through his wanderings, which, in essence, took place during his attempt to escape the regime's censorship.

According to the Chinese tradition, every human has a spiritual soul ( the "hun") and an earthly soul of senses (the "po"). In this journey to the far end of China, the writer's earthly soul sought to unite with his spiritual one.

And, because the "I" is so evil and loves itself to death, in this long journey the writer, projecting his reflection, chose the "you" as a companion to his loneliness and as an interlocutor in his conversations. In the same manner, a figment of his imagination as well, he also chose the "she" as a derivative of the "you".

Gao was a true traveller, because in his wanderings he had no purpose other than the search, which is purpose itself. Through this search he became the ultimate traveller. He was searching for the Mountain of the Soul, a place-name confirmed by mythological Chinese writings. Did he find it? According to the last sentence of the book, it seems there is no reply...

Reading the book and relating it to its title, let me express a query:
Could our soul be living so high above that it's almost impossible to find or could it be so great as a massive mountain, making it inexplorable?
Who knows? Each one can give a different interpretation.

Fate had decided for this book to pass on, after me, to the hands of a man who, unlike my mostly imaginary journeys, is by profession one of the most travelled in my environment!

I am, therefore, handing the book over to Giorgos, ready to travel in his luggage to Germany, as its First Station!

May you both have a nice journey!
Braino Mathinou  26/06/2016


One book is leaving and another is swiftly entering Canal Ino for its own adventure.

Sails open, on blue waters for a beautiful story...



Dastar
by Mara Meimaridi

Troy of Turkey, 1853
Dastar, the goddess of ancient Troy, returning to life for her lost love.
A love story of 3000 years, written with the skillful pen of Mara Meimaridi.

It's a book that can be read many times, simply because it tells an eternal story. It resembles a fairytale, but looking at the writer's biography, we see her winking at us in a conpiratorial way: it is based on true archeological findings, which, through the eyes of imagination, take life and explain facts that common sense leaves unresolved.

From the first moment I adored Mrs. Meimaridi's mind and courage to ride life. To me, Dastar is real individuals, as long as you know where to "look"! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου