Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Ω! Γλυκύ μου Έαρ! - Oh! my Sweet Spring!



Ένας από τους ωραιότερους ορθόδοξους ύμνους,
που στο άκουσμά του, μυαλό και καρδιά υποβάλλονται 
σε μια πιο εσωτερική θέαση της ζωής.
Αυτό είναι το Πάσχα για μένα - μια γλυκιά θλίψη,
μια μελαγχολική γαλήνη, μια βαθύτερη επαφή με τους ανθρώπους.

Συντροφιά μου σε αυτή εδώ την ανάρτηση,
εκτός από τη μουσική του Β.Παπαθανασίου και τη φωνή της Ειρήνης Παππά,
η ποίηση κι οι φωτογραφίες της Μπραϊνώς και η ζωγραφική της Μαίρης.
Η καθεμία, με τον ξεχωριστό της τρόπο,
απέδωσε περίφημα αυτό ακριβώς το συναίσθημα
που επιχείρησαν να περιγράψουν οι λέξεις μου.
Τις ευχαριστώ για την προσφορά τους!

Το Φως καταφέρνει πάντα να φτάνει μέχρι τα βαθύτερα σκοτάδια,
αρκεί οι καρδιές να είναι ανοιχτές στο θαύμα.

Μια μικρή σημείωση για τις μεταφράσεις των δικών μου, αλλά και των έργων των φίλων που φιλοξενώ σ' αυτόν τον χώρο: Επιχειρώ πάντα να αποδώσω, όχι μόνο τις λέξεις, αλλά κυρίως το νόημα που αυτές φέρουν. Η μετάφραση στη λογοτεχνία είναι μια άπιαστη έννοια - δεν είναι τυχαίο ότι μεγάλοι λογοτέχνες μάθαιναν μια γλώσσα για να μπορούν μόνοι τους να μεταφράζουν τα έργα τους. Ο αγώνας μου με τις λέξεις είναι άνισος, αλλά έχω μάθει να τις σέβομαι και να κοιτάζω μέσα τους λίγο παραπάνω, γι'αυτό και οι μεταφράσεις μου είναι προϊόντα πολύωρης και λεπτομερούς εργασίας. Το οφείλω, εξάλλου, σε όσους με εμπιστεύονται και με τιμούν με τα έργα τους. (Β.Π)

"Πνευματική Αναζήτηση" - πίνακας
της Μαίρης Αρμαμέντου


“ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ  ΑΝΕΣΠΕΡΟ  ΕΑΡΙΝΟ ΜΟΥ ΦΩΣ!’’

Είκοσι μία του Μαρτιού!
Εκεί που η μέρα δίκαια τις ώρες της μοιράζει,
στη φύση υποκλίνομαι , με δώρα ξελογιάζει!
Δε γράφω, δε μιλώ, δε σκέφτομαι…
Ακούω, βλέπω, οσμίζομαι, νιώθω και συμμερίζομαι…

 

Ακούω χαρούμενο κελάρυσμα νερού
που με λαχτάρα αποζητά τη θάλασσα να συναντήσει.
Μελωδικό τραγούδισμα των γλάρων, που ανάσες παίρνουν
βιαστικές, καθώς το πέλαγο αγναντεύουνε
απ’ την κορφή των φάρων!
Γλυκό και το παράπονο του παιχνιδιάρη ανέμου
τώρα τη μάχη έχασε, μα τρυφερά γελάει
το σκήπτρο παραδίδοντας, σε λίγο ξεψυχάει.


Βλέπω Ανάσταση εκεί που μόνο θάνατος πλανιόταν,
γεννήματα η γη τριγύρω της σκορπάει και υφαίνει
πλουμιστό χαλί με χίλια δυο στολίδια,
που ανθρώπου χέρι  δεν μπορεί ποτέ να αντιγράψει.
Ελπιδοφόρο, ανέσπερο ελληνικό μου Φως
χιλιάδες φέρνεις θάματα στης γης τα μονοπάτια.


Δίπλα στα βράχια οσμίζομαι  φασκόμηλο και ρίγανη
και φρέσκια άγρια μέντα και ταπεινό χαμόμηλο,
θυμάρι και λεβάντα!
Οσμίζομαι το μυρωδάτο  έαρ !

Μα συμμερίζομαι τον πόνο της μάνας  Παναγιάς
που έχασε τον Γιο της, και τη χαρά της μάνας  Θεάς,
γιατί ήρθε η  μαγική στιγμή, που η προσμονή δικαίωση ζητάει.
Η Δήμητρα την αγκαλιά θ’ ανοίξει, την Περσεφόνη να δεχτεί
την άνοιξη να υποδεχτεί, χαρά θεϊκή, αγάπη μητρική
θαύματα κάνει, όλα τα μπορεί.


Φτωχές οι λέξεις, τι να πεις μπροστά στο μεγαλείο…
Όλα για σένα, όλα για μας,
άνοιξη και Περσεφόνη καλώς ήρθατε κοντά μας!

Μπραϊνώ   Μαθηνού
21/3/2015



One of the most beautiful orthodox hymns,
upon whose listening, mind and heart are subjected to
a more internal and spiritual view of life.
This is what Easter is to me - a sweet sadness,
a melancholic peacefulness, a deeper contact with people.

My companions in this post are,
apart from the music of Vangelis Papathanasiou and the voice of Irene Papas,
the poetry with photos of Braino and the painting of Mary.
Each one, in her special way, 
interpreted exceptionally this exact feeling
that my words attempted to describe.
I thank them for their offer!

The Light always manages to find its way even in the deepest darkness,
as long as the hearts are open to the miracle.

A small note for the translations of mine as well as the works of friends that I host in this blog: I always attempt to deliver not only the words, but, mainly, the meaning they bear. Translation in literature is an illusive notion - after all, it's no secret that great novelists and poets chose to learn a language in order to be able to translate their works themselves. My struggle with words is unequal, but I have learnt to respect them and to look inside them a little longer, that's why my translations are the product of a long and thorough work. I owe this much to those who trust and honour me with their works. (V.P)



“MY HOPEFUL NEVER-FAILING SPRING LIGHT”

On the twenty-first of March!
When the day equally shares its hours,
I bow to nature, seductive with its gifts!
I do not write, I do not speak, I do not think…
I hear, see, smell, feel and sympathise…

I hear the joyful purling of the water
eagerly seeking to meet with the sea.
The melodious singing of the seagulls taking deep breaths
as they gaze at the open sea
from the top of lighthouses!
Sweet is the murmur of the playful wind
now losing the battle, but tenderly smiling
as it surrenders the scepter, dying soon.


I see Resurrection where only death was once hovering,
crops scattered all around the land as earth weaves
an embroidered carpet with plenty adornments,
which no human hand can ever imitate.
My hopeful, never-failing Greek Light
bringing myriads of miracles on earth’s paths.

Beside the rocks I smell sage and oregano
and fresh wild mint and humble chamomile,
thyme and lavender!
I smell the fragrant spring !


Yet I sympathise with the pain of Mother Virgin
who lost her Son, and the joy of mother Goddess,
for the magic time has come when anticipation asks for vindication.
Demeter will open up her arms to embrace Persephone,
to welcome the spring, divine joy, maternal love
working miracles, capable of all.

Poor are the words, not much to say before this grandeur…
All for you, all for us,
spring and Persephone welcome to our side!

Braino Mathinou
21/3/2015  



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου