Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Διαβάζοντας Τις Σημειώσεις Από Το Υπόγειο - Reading The Notes From Underground



Στο έργο του "Σημειώσεις από το Υπόγειο" ο Ντοστογιέφσκι αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο τις σκέψεις ενός ανώνυμου άντρα που, μεθυσμένος από φθόνο, προσπαθεί να εξηγήσει την απομόνωσή του από την κοινωνία. Φαντάζεται ότι ο αναγνώστης απαντά στους παράλογους ισχυρισμούς του και με αυτόν τον τρόπο συμπληρώνει το μισό της συζήτησης που παρακολουθούμε. Η τεχνική της αφήγησης του Ντοστογιέφσκι είναι μοναδική, κάνοντας τον αναγνώστη να νιώθει παρών σε εκείνο το σκοτεινό και κρύο δωμάτιο του ήρωα, που παλεύει να απαντήσει σε ερωτήματα υπαρξιακά.

"Ο άνθρωπος θα προκαλεί την καταστροφή και το χάος για να αποδείξει ότι έχει ελεύθερη βούληση."

"Και όταν αγαπά κανείς, μπορεί να ζήσει και χωρίς την ευτυχία."

"Συμβαίνει να πιει κανείς πολύ από λύπη."

Ο Άνθρωπος του Υπογείου είναι γεμάτος καχύποπτο θυμό και από το υπόγειό του μας λέει ότι δεν θα έχει ποτέ αναγνώστες, το κοινό του θα είναι πάντα φανταστικό (όλοι εμείς που τον ακούμε να παραληρεί).

Τι είναι το Υπόγειο για όλους μας και για κάθε έναν μας ξεχωριστά;
Ξαναδιαβάζοντάς το, η φωνή μέσα μου δυνάμωσε: "Μην μπεις στο υπόγειο!" 
Αυτός ο καχύποπτος θυμός απέναντι στην κοινωνία, ο χρόνος που περνά ανελέητα, οι απογοητεύσεις, οι κρυφές σκέψεις για τους ανθρώπους γύρω μας (που πιθανόν αγνοούν ότι τις κάνουμε), ο φθόνος για έναν εχθρό που συγκεντρώνει πάνω του το φταίξιμο που τα "χρυσά μας όνειρα" αποδείχθηκαν μπακιρένια... μεγάλη η λίστα των σκαλοπατιών που οδηγούν στο "σκοτεινό, υγρό" υπόγειο του καθένα μας.

Τι συμβολίζει το Υπόγειο;
Το σκοτάδι γιατί οι σκιές είναι πιο βολικές από το φως, δίνουν θαλπωρή, κρύβουν τα σημάδια...
Οφείλουμε να αντισταθούμε στο υπόγειο, στην εγκατάλειψη κάθε ελπίδας για μια καλύτερη κοινωνία, στον κακό μας εαυτό που γίνεται εύκολα κριτής, που του αρέσει να τρέφεται με σκουπίδια, με τις ζωές των άλλων, παραδομένος στις πίκρες του από όνειρα ανεκπλήρωτα.

Καλό θα είναι στο υπόγειο να αντιτάξουμε τις αρετές μας, τις ευαισθησίες μας, τα καλά πράγματα που μαζέψαμε από τους ανθρώπους στην πορεία της ζωής και να γυρίσουμε την πλάτη σε ό,τι μας τραβάει κάτω.


Every cloud has a silver lining (yellow will do, as well!)


In his work "Notes from Underground" Dostoyevsky narrates in first person the thoughts of an anonymous man, who, intoxicated with spite, attempts to explain his isolation from society. He imagines that the reader responds to his absurd claims and in this way he fills in the other half of the conversation we watch. Dostoyevsky's narration technique is unique, making the reader feel present in that dark, cold room of the character, who strives to find answers to existential questions.

"Man will cause destruction and chaos to prove that he has free will."

"And when someone loves, s/he can live without happiness."

"It happens someone to drink too much sadness."

The Underground Man is filled with suspicious anger and from his basement he tells us that he will never have readers, his audience will always be imaginary (all of us that hear him rave).

What is the Underground for all and each one of us?
Reading it again, the voice inside me grew stronger: "Don't go in the basement!"
This suspicious anger towards society, the time who flies by relentlessly, our disillusions, our secret thoughts about the people around us (who possibly ignore that we have them), our spite against an enemy who accumulates onto him/her all the blame for "our golden dreams" having been turned into copper ones... long is the list of steps leading down to the "dark, wet" underground of each one of us.

What does the Underrground symbolise?
The darkness because the shadows are more convenient than the light, give a sense of warmth, hide the scars...
We ought to fight against the underground, against the abandonment of all hope for a better society, against our bad self who easily becomes a judge, who likes to feed on garbage, on other people's lives giving in to the bitterness from unrealised dreams.
It would be nice against the basement to oppose our virtues, our sensitivities, the good things we have collected from people on the course of life, and turn our backs to all that is pulling us down.

2 σχόλια:

  1. Απ' τα πιο ζοφερά & μαύρα έργα του Ντοστογιέφσκι, που με μια προσεκτική ανάγνωση όμως, διαπιστώνεις πόσο προφητικές και διαχρονικές είναι οι σημειώσεις του.
    Θαυμάσια αναφορά στο έργο του Βασιλική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντα επίκαιρος και τόσο μεγάλος γνώστης της ανθρώπινης ψυχής. Είναι πάντα ευχάριστο να ενώνεσαι με ανθρώπους μέσα από αιώνιες λέξεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή