Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Το Βιβλίο Που Ταξιδεύει No.2 (Δεύτερος Σταθμός-Μαρία) - The Τravelling Book No.2 (Second Station-Maria)

Η Μαρία γράφει...

Η Πόρτα φτάνει στον Σταθμό Μαρία: 

Όταν πήρα το βιβλίο στα χέρια μου με τις οδηγίες  χρήσης του, ένιωσα περίεργα. Συνήθως τα βιβλία που διαβάζω είναι επιλεγμένα από μένα και η διαδρομή τους είναι  η συνηθισμένη:  βιβλιοπωλείο, κομοδίνο, βιβλιοθήκη. Ως τώρα το βιβλίο δεν ήταν παρά το μέσο για να ταξιδέψω στις σελίδες του. Ποτέ δεν είχα σκεφτεί πως θα γινόμουν εγώ το μέσο για να ταξιδέψει το βιβλίο σε άλλους προορισμούς, αφήνοντας στο εσώφυλλό του το όνομά μου και με την προσδοκία να γεμίσει η σελίδα και με άλλους ανθρώπους-σταθμούς. Ο απόλυτος συμβολισμός της διακίνησης ιδεών, της συλλογικότητας και του μοιράσματος. Εξαιρετική ιδέα που δεν προέκυψε από κάποιον εκδοτικό οίκο ή από ένα λόμπι διανοούμενων, αλλά από μια προσωπική πρωτοβουλία. Κι αυτό του δίνει ιδιαίτερη αξία. 

Το ότι δεν θα είχα γνωρίσει ποτέ  την Μάγδα Σάμπο και το καταπληκτικό  βιβλίο της «Η Πόρτα», με κάνει να νιώθω δυο φορές ευτυχής για την τύχη μου.  Που επιλέχτηκα ως «αναγνώστης-σταθμός» απ' τη μια και  που το βιβλίο αυτό έπεσε στα χέρια μου, ως θεόσταλτο δώρο. Οι εντυπώσεις μου απ' την ανάγνωση είναι άριστες. Ένιωσα όλα τα συναισθήματα να ζωντανεύουν στις σελίδες του. Απ' την αρχική συμπάθεια στην ηρωίδα του, που σελίδα-σελίδα γινόταν θαυμασμός και λατρεία, εναλλασσόμενη  με αγωνία,  μυστήριο, πάθη, ανεπαίσθητο χιούμορ και ανατροπές. Πότε λυτρωτικές και άλλοτε οδυνηρές σαν κόψιμο ξυραφιού.  Οι διάλογοι  ολοζώντανοι και αιχμηροί, γεμάτοι αλήθειες και ανθρώπινα αξιώματα. Η Έμερεντς με έμαθε να διακρίνω τις αληθινές διαστάσεις της αγάπης. Και να παραδεχτώ πως αυτό που εμείς θεωρούμε «αγάπη» δεν υφίσταται,  αν δεν προϋπάρχει ο σεβασμό της ατομικότητας και η αποδοχή των συναισθημάτων του άλλου.

Βασιλική & Ινώ, στ' αλήθεια μου κάνατε ένα σπουδαίο δώρο ζωής που θα μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη μου! Καλή συνέχεια στις διαδρομές του βιβλίου και εύχομαι να γνωρίσουν όσο πιο πολλοί αυτή την εμπειρία.

Maria writes...

The Door reaches Station Maria:

When I took the book in my hands along with its instructions, I felt strange. The books I usually read are chosen by me and their route is common: bookstore, night table, bookcase. So far the book has been but a means to travel through its pages. I had never thought that I would become the vehicle for a book to travel to other destinations, leaving in its first inner page my name and the expectation this page to be filled with more people-stations. The absolute symbolism of circulating ideas, of collective thinking and sharing. An excellent idea that did not come from some publishing house or a circle of intellectuals, but from a personal initiative. And this lends it a special value.

The fact that I had never known of Magda Szabo and her amazing book "The Door" makes me feel twice as happy with my luck for having been chosen as a "reader-station" as well as having led the book to my hands as a godsend. My impressions after reading it are excellent. I felt all emotions come to life in its pages, starting from the intital liking to the main character which, page after page, turned to admiration and adoration, alternating with suspense, mystery, passion, subtle humour and twists. Sometimes liberating, others painful like cutting razor. The dialogues all living and sharp, filled with truths and human axioms. Emerents taught me to discern the real dimensions of love. And to admit that what we call "love" does not exist if there is no respect of the individuality of the other human being and acceptance of their emotions.

Vassiliki and Ino, you have really given me an important gift of life which will remain indelible in my mind. I wish the book continues its travel well and more people know this experience.

2 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφο! Έτσι πρέπει, να ταξιδεύουν τα βιβλία, να είναι ελεύθερα κι ας μας πονάει καμιά φορά που τα χάνουμε...

  2. ελεύθερα.. να ταξιδεύουν τις λέξεις τους..