Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Αποφάσεις για τη Νέα Χρονιά 2016 - New Year Resolutions 2016




Αποχαιρετώντας το 2015, όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, φτιάχνω τη λίστα με τις αποφάσεις μου για τη νέα χρονιά. Κοιτάζω για λίγο την περσινή λίστα και κάνω τικ σε αυτά που κατάφερα - κάθε χρόνο από τα 10 πράγματα που έχω σημειώσει κατορθώνω 2-3, με αποτέλεσμα αποφάσεις που έχω πάρει εδώ και χρόνια να γράφονται ξανά και ξανά στις νέες λίστες, με ελάχιστες πιθανότητες (ας μη γελιόμαστε!) να πραγματοποιηθούν ποτέ.

Η φετινή μου λίστα, λοιπόν, περιλαμβάνει 2-3 τέτοιες παμπάλαιες αποφάσεις (σταθερές μέσα στον χρόνο), 1-2 λίγο τολμηρές για να ιντριγκάρω τον εαυτό μου και μερικές που δεν μοιάζουν τόσο με αποφάσεις αλλά με οδηγίες προς "συμμόρφωση" (ξέρετε τώρα εσείς: π.χ. να μην αφήνω αγχωτικές καταστάσεις να παίρνουν τον έλεγχο, και άλλα τινά). Γνωστή η κατάληξη, θα μου πείτε, αλλά, όταν το βλέπεις γραμμένο έχει μια επισημότητα, ένα κύρος που ελπίζεις ο εσωτερικός, άτακτος εαυτός σου να σεβαστεί.

Αποχαιρετώ, λοιπόν, το 2015 με τις πνευματικές μου αποσκευές λίγο πιο γεμάτες από πέρσι, με λίγο μεγαλύτερη αυτογνωσία και αρκετά συμφιλιωμένη - όσο είναι αυτό ποτέ δυνατό - με τον χρόνο. Αν τυχόν πλήγωσα ή αδίκησα συνανθρώπους μου, τους καταθέτω την αλήθεια μου: δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου.

Οι αποσκευές μου - ένα ξύλινο, μαγικό κασελάκι - είναι γεμάτες λόγια... λέξεις... λόγια... που στροβιλίζονται γύρω μου κάθε φορά που ανοίγω το καπάκι και στήνουμε παρέα έναν τρελό χορό:

Από τους Συνωμότες του Χόρχε Λουίς Μπόρχες:

Τι άραγε ονειρεύτηκε ο Χρόνος μέχρι σήμερα 
που είναι, όπως κάθε σήμερα, η κορφή;
Ονειρεύτηκε τους Έλληνες 
που επινόησαν τον διάλογο και την αμφιβολία;
Ονειρεύτηκε την ηθική διδασκαλία και τις μεταφορές 
του πιο παράξενου Ανθρώπου, 
αυτού που πέθανε στον σταυρό;
Ονειρεύτηκε τη γεύση του κώνειου 
στη γλώσσα του Σωκράτη;

Από τον Τσε Γκεβάρα:

Δεν θέλω τα μεγάλα πράγματα απ' τη ζωή..., 
αλλά εκείνα τα μικρά που κάνουν τη ζωή μεγάλη.

Από τον Ζαν Πολ Σαρτρ:

Το μέτρο του χαρακτήρα ενός ανθρώπου είναι τι θα έκανε 
αν ήξερε ότι κανένας δεν θα το μάθαινε.

Και από τον Νίκο Καζαντζάκη:

Ευτυχία θα πει να κάνεις το χρέος σου. 
Κι όσο πιο δύσκολο το χρέος, τόσο μεγαλύτερη η ευτυχία.


Χορεύοντας με τις μαγικές λέξεις των φίλων μου, σε αποχαιρετώ πικρόγλυκο 2015...




Bidding farewell to 2015, like every year these days, I am making the list of New Year Resolutions. I take a look for a while at my last year's list and tick those things I have accomplished - every year out of the 10 things I note down, I only manage  two or three, having as a result decisions I have taken years back to be written again and again on the new lists, with little chances (let's not kid ourselves!) of ever been realised.

So, my list for this year features 2-3 such very old resolutions (persisting throught time), 1-2 a little bold ones in order to intrigue myself and some that are not, not so much resolutions, but more like guidelines for "compliance" (you know what I am talking about: e.g. not to allow stressful situations take over the control, and more of the kind). No surprise how all this ends, you would argue, but ,when you see it in writing, it carries some sort of formality, a kind of validity that you hope your inner, naughty self would respect.

Therefore, I say goodbye to 2015 with my spiritual luggage a bit fuller than last year, equipped myself with slightly more self-knowledge and quite reconciled - as much as this is ever possible - with time. If I should have hurt or done wrong to any fellow human, I offer them my truth: it wasn't my intention.

My luggage - a wooden, magical little chest - is full of words... words... words... which twirl around me every time I open the lid and we stage together a crazy dance:

From the Conspirators by Jorge Luis Borges

What could possible have Time dreamt of until today 
that is, like any today, the peak?
Has he dreamt of the Greeks 
who invented dialogue and doubt?
Has he dreamt of the moral teaching and 
the metaphors of the strangest Man, 
the one who died on the cross?
Has he dreamt of the taste of hemlock 
on the tongue of Socrates?

From Che Guevara

I do not want the great things from life..., 
but I want the little things that make life great.

From Jean Paul Sartre

The measure of a man's character is what s/he would do 
if s/he knew that no one would find out.

And from Nikos Kazantzakis

Happiness is to do your duty. 
And the harder the duty, the greater the happiness.

Dancing with the magical words of my friends, I bid you farewell, bitter-sweet 2015...


4 σχόλια:

  1. Ελπίζω κι εγώ ο "άτακτος εαυτός" μας να προβληματιστεί και να είναι λιγότερο επιρρεπής σε αγχωτικές καταστάσεις. Κι έχεις δίκιο Βασιλική. Όταν το αποτυπώνεις γραπτά, έχει μια βαρύτητα έως και προσωπική δέσμευση.
    Καλές γιορτές να περάσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι σκέψεις μας συναντώνται, Μαρία! Καλώς να δεχθούμε τον νέο Χρόνο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το καλό είναι ότι πνευματικές σου αποσκευές είναι ακόμα πιο πλούσιες σε περιεχόμενο Βασιλική μου.. Καλή χρονιά με όσα επιθυμείς! Petra

    ΑπάντησηΔιαγραφή