Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Γλώσσες του Κόσμου - Languages of the World

Ακούγοντας και γράφοντας...

Τελευταίες ημέρες του Αυγούστου - μετά από ένα τεράστιο φεγγάρι που κυρίευσε τον ουρανό μας για πάνω από τρεις μέρες - αποχαιρετώ το καλοκαίρι με τις δικές μου λέξεις - αυτές που φτιάχνουν εικόνες και στολίζουν με τα χρώματά τους τη ζωή που διάλεξα.
Θυμάμαι πάντα τους στίχους - πάνε τώρα 30 χρόνια - που με έκαναν να σκύψω με μεγαλύτερη προσοχή πάνω στα λόγια και το κρυφό τους νόημα: "Οι λέξεις θα μου δώσουν τη δύναμη και θα με κάνουν καλά". [ποιος είναι ο ποιητής;]


Last days of August - after a huge moon which dominated our sky for more than three days - I bid farewell to summer with my own words - these ones that create pictures and decorate with their colours the life I chose.
I always remember the verses - more than 30 years - which made me look more closely at the words and their secret meaning: "Words will give me the power and will get me well". [who is the poet?]


ΓΛΩΣΣΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Πως χάνεται η μνήμη
μέσα σε λέξεις της επανάληψης,
του πάντα και του ποτέ!
Γλώσσες του κόσμου
δώστε μου τις λέξεις για να θυμηθώ,
να μην ξεχάσω, να μην αφήσω στη λήθη
τη δύναμη της βροχής στον κόσμο
τα χρώματα του κόκκινου στον ουρανό
το στριφογύρισμα του ανέμου στην έρημο
τη σκοτεινιά στη φουρτούνα της θάλασσας.

Που είναι οι λέξεις
να καταγράψω τα σχήματα του σύννεφου
πίσω στο βουνό
την κουρτίνα να τραβιέται μπροστά απ’ τον ήλιο;
Δώσ’ μου τις λέξεις να πω την ιστορία τους
τη φευγαλέα πάνω στους ανθρώπους
αυτούς τους σκυφτούς
με τα σκυθρωπά πρόσωπα
που περιμένουν το θαύμα να τους ανασηκώσει τους ώμους.

Περνάει το σύννεφο
Σκοτεινιάζει η θάλασσα
Κοκκινίζει ο ουρανός
Βρέχει πάνω στον κόσμο
Χορεύει ο άνεμος
Κρύβεται ο ήλιος
σε αναμονή του θαύματος που πάει και πέρασε
αβίωτο
ανείπωτο.

Βασιλική Παναγιωτέλη
Αθήνα  2006

LANGUAGES OF THE WORLD

How is memory lost
in words of repetition,
of always and never!
Languages of the world
give me the words to recall,
not to forget, not to leave into oblivion
the power of rain in the world
the colours of red in the sky
the twirl of the wind in the dessert
the obscurity in the tempest of the sea.

Where are the words
to record the shapes of the cloud
behind the mountain
the curtain being pulle before the sun?
Give me the words to tell their story
the fleeting one over the people
those bending ones
with the dismal faces
awaiting the miracle that will lift their shoulders.

Past goes the cloud
Dark becomes the sea
Red turns the sky
Rains upon the world
Dances the wind
Hides the sun
in wait for the miracle gone by
unlived
untold.

Vassiliki Panagioteli
Athens 2006 

Και με αυτές τις λέξεις, ακούγεται στα αυτιά μου αυτή η μουσική - που λες και φτιάχτηκε για αυτό το φεγγάρι, αυτόν τον ουρανό, για τις εικόνες μου... Για πάντα ευγνώμων σ'αυτούς τους ιππότες, τους "Πινκ Φλόιντ" και στο "Ατέλειωτο Ποτάμι" τους.

And with these words, my ears fill with this music - which was made, you'd say, for this moon, this sky, for my images... Forever grateful to these knights, the "Pink Floyd" and their "Εndless River".


2 σχόλια: