Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Καλοκαιρινή Συμφωνία


Είναι κάτι εποχές των οποίων ο αέρας φέρνει μαντάτα,
υποσχέσεις, αισιοδοξία ότι αυτά που περιμένεις 
έρχονται... είναι στον δρόμο...

Μουσικές, βιβλία, όνειρα, συναισθήματα...
όλα αναμειγνύονται σε ένα θεσπέσιο κοκτέιλ,
που δεν μπορείς παρά να το πιεις μονορούφι...

Νιώθω τον άνεμο της εποχής να μου ψιθυρίζει
στο αφτί τα μυστικά του 
από τα μακρινά μέρη που ταξίδεψε
κι αφήνομαι στη ζωή,
ευγνώμων, όπως πάντα.

Ένα όνειρο γίνεται πραγματικότητα,
συνοδευόμενο από όλα τα καλά που
φέρει μαζί της αυτή η καλοκαιρινή σύνθεση.

Τα Ταξιδιάρικα Βιβλία μου συνεχίζουν να πλέουν
στα γαλανά νερά τους για 3ο συνεχόμενο καλοκαίρι,
ανοίγοντας θαυμαστούς δρόμους επικοινωνίας
με υπέροχους ανθρώπους...

Τίτλος: De Profundis
Συγγραφέας: Όσκαρ Ουάιλντ / Oscar Wilde


Αποχαιρετώντας την Εκ Βαθέων Επιστολή του Όσκαρ Ουάιλντ, η Δέσποινα - το Δεύτερο Κανάλι μου - κεντάει το κείμενό της, βάζοντας την ιδιαίτερη νότα της σ' αυτή την μοναδική συμφωνία του καλοκαιριού:

Εκ βαθέων…
Πρώτη φορά στην Αγγλία, καλοκαίρι σε κολλέγιο, κ σε μια από τις ατελείωτες ονειρεμένες βιβλιοθήκες η ματιά μου διέκρινε έναν τίτλο στα λατινικά: De Profundis, με χρυσά καλλιγραφικά κ καφετί σκληρό εξώφυλλο, παλιακό…
το δανείστηκα με την αφέλεια της τότε λατινομαθούς κ το ξεκίνησα με την βεβαιότητα (κ την αλαζονεία) της αγγλομαθούς, αφού γρήγορα συνειδητοποίησα την άγνοιά μου αναφορικά με το περιεχόμενο…
κ πάλι, όμως, παρά τη λαχτάρα μου να διαβάσω κάτι στο πρωτότυπο, ιδιαίτερα εκείνη την εποχή, το νεαρό της ηλικίας δεν μου άφηνε μεγάλο περιθώριο να μπω βαθιά στο πνεύμα του βιβλίου… φανατική του Charles Dickens  κ λάτρης της Jayne Austin, η γνωριμία μου με τον Wilde ξεκίνησε, επί της ουσίας, αμέσως μετά, στο Πανεπιστήμιο - μέχρι τότε εξαντλούνταν στα θεατρικά ανεβάσματα κ ραδιοφωνικά ακούσματα της εποχής…
Η Βασιλική μού έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία να ξαναδιαβάσω το βιβλίο κ να ορίσω κάπως την όποια πρόοδό μου – τώρα ήμουν έτοιμη να βιώσω κ να κατανοήσω την αγωνία του ‘διαφορετικού’ (που ανάθεμα κ αν ξέρω ακόμη πώς ορίζεται), της ανάγκης αποδοχής, της σπατάλης αισθημάτων… την πικρία του ‘χρήσιμου ανθρώπου’… την απελπισία της μάταιης επένδυσης… το απέραντο βάθος κ την τρομακτική ρηχότητα… την απόλυτη ανάγκη του ‘γνώθι σαυτόν’…
Το ερωτηματικό ανελέητο: τι κ πόσο έχει αλλάξει έκτοτε;
Γνωρίζοντας πως η ψυχή δεν έχει φύλο κ πως η έλξη απλώς εξυπηρετεί αριστοτεχνικά τους στόχους του ‘ταξιδιού’, μοιράζομαι μια αγαπημένη ρήση του, μια από τις πάμπολλες, έστω…
'Be yourself; everybody else is already taken.’

Βασιλική, Ευχαριστώ Σε!

Το βιβλίο αυτοδικαίως θα παραδοθεί στη Ζόζη, συμφοιτήτρια κ φίλη αγαπημένη… 

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Η ιστορία πίσω από την Ελεύθερη Βιβλιοθήκη μου


Ονομάζω τα βιβλία των ραφιών μου Ταξιδιάρικα Βιβλία, γιατί, αφήνοντάς τα να φύγουν, οραματίζομαι ήδη την πορεία τους μακριά μου, σε ένα αέναο ταξίδι, όπου η μοίρα τους γράφεται τη στιγμή που περνάνε από τον έναν αναγνώστη στον άλλο. 
Είναι αγαπημένα μου βιβλία, που με έχουν συνοδέψει σε μικρές και μεγάλες στιγμές, αφήνοντας μέσα μου ίχνη από μαγικά υλικά. Σε ένα μεγάλο ποσοστό - ίσως μετά από χρόνια να μπορώ να το καθορίσω με μεγαλύτερη ακρίβεια - είμαι τα βιβλία που έχω διαβάσει.

Έχοντας συνειδητοποιήσει αυτή την αλήθεια, αποφάσισα να τα αφήσω να φύγουν, αφού πλέον τα κουβαλάω μέσα μου.






Δεν θα ξαναγυρίσουν κοντά μου, μιας και δεν πρόκειται για Δανειστική Βιβλιοθήκη, αλλά για Ελεύθερη, και βασίζεται στην πίστη μου ότι οι άνθρωποι, όταν είναι ελεύθεροι, επιλέγουν να ακούσουν την εσωτερική τους φωνή, ακόμη και κόντρα στους καιρούς.

Μερικά από τα βιβλία δεν θα μπορέσω ποτέ να τα αφήσω να φύγουν μακριά μου. Επιτρέπω στον εαυτό μου αυτή την πολυτέλεια, γιατί οι εικόνες τους τάραξαν την ύπαρξή μου:
Η μοναξιά των Μπουενδία...
Η ισχυρογνωμοσύνη του Κιχώτη...
Ο έρωτας του Πλάτωνα...
Τα πειραχτήρια ξωτικά του Σαίξπηρ...
Η φωτισμένη πραγματικότητα του Σαραμάγκο...
Η ανεμοδαρμένη ύπαρξη της Κάθριν Έρνσο...
Οι μεγάλες προσδοκίες του ορφανού Πίπ...
Η αγωνιώδης πορεία του βοσκού Μανολιού...
... και πόσα ακόμη!

Αυτή είναι η αλήθεια πίσω από την Ιδέα της Ελεύθερης Βιβλιοθήκης και με καμάρι παρακολουθώ τώρα την πορεία των Ταξιδιάρικων Βιβλίων μου. Μαθαίνω για τα ταξίδια τους μέσα από τις φωτογραφίες και τα σχόλια των αναγνωστών που γίνονται ασφαλείς σταθμοί και περάσματα για τον επόμενο.

Ο Will προτιμά τον Άλλεν ανεστραμμένο - όπως θα του άρεσε, είμαι βέβαιη - και σχολιάζει:

Αν θέλω να καταλάβω πραγματικά κάθε φράση του Άλλεν και να πιάσω όλες τις αναφορές του (επιστημονικές: Θεωρία των Χορδών, καλλιτεχνικές/ θεατρικές: Ζάχερ τόρτε), τότε θα πρέπει, καθώς το διαβάζω, να είμαι ταυτόχρονα ανά 10 δευτερόλεπτα στο διαδίκτυο, κάτι το οποίο καταντάει σπαστικό πού και πού (δηλαδή συνεχώς).
Παρόλα αυτά, παραμένει απολαυστικός, σαρκαστικός της πραγματικότητας που μας περιβάλλει και του "δηθενισμού" (Γυμναστική, Τσουκνίδες, Τελικό Μοντάζ) σε όλα τα διηγήματα.
Ένα αναρχικό βιβλίο για «αναρχικά» (όχι αναρχοαυτόνομα ή αναρχομπαχαλικά) μυαλά που μπορούν να το εκτιμήσουν.
Επόμενος σταθμός του βιβλίου σε ένα αδερφικό «αναρχικό» μυαλό, στη Γλασκώβη.
 Will




Βιβλίο Που Ταξιδεύει Νο. 18
Travelling Book No. 18

(ταξιδεύει μέσα από το Δεύτερο Κανάλι μου,